سرویس غذاخوری ایرانی یا خارجی

 

تاریخچه سرویس های غذاخوری و جنس آن ها به هزاران سال پیش برمیگرده از رنگ و لعاب بگیر تا چیدمان و اشکال آن ها در این مقاله مختصری به عصر حاضر و تفاوت های کشورها و فرهنگ ها در ظروف غذاخوری میپزدازیم

 

سلام و درود در این مقاله خیلی مختصر و مفید میخواهیم چندتا فرق بین ظروف غذاخوری ایرانی و خارجی می پردازیم.

 

جنس ظروف ها که قالبا چینی / بن چاینا / اپال یا همون آرکوپال / سرامیک و بلور هستن توضیح مختصری در مورد جنس ها بدیم چینی رو که همه میشناسیم بن چاینا توضیح بدیم خیلی ظریف تره و سطح خیلی صاف و صیقلی داره و البته سبکتر از چینی های معمول می باشد. اپال ِیا آرکوپال از جنس مواد اولیه بلور هستن ولی با ترکیباتی تبدیل می شود به این چیزی که ما میبینیم آرکوپال و قالبا سفید هستن سرامیک از چینی ضخیم تر هستش و ظرافت چینی رو نداره ولی سبک جالب و زیبایی هستش و طرفدارای خودش رو داره.

 

 بریم سراغ تفاوت اینا از نوع ایرانی و خارجی از چینی شروع میکنم مدل های خارجی اولین چیزی که دارن و خیلی باعث تفاوت میشه رنگ هاشون هست که طیف گسترده ای از رنگ ها رو شامل میشن با کیفیت بالا و زیبایی چشم نواز البته ایرانی ها هم چندین ساله دارن روش کار میکنن ولی از اون جایی که رنگ های سرویس های غذاخوری خیلی تکنولوژی بالایی دارن خیلی سخت میتونن به اون کیفیت برسن البته ناگفته نمونه خیلی ها رنگ هارو وارد میکنن و کارایی تقریبا با کیفیت خارجی تولید میکنن دومین مطلب لعاب روی کار هست اکثر کارای خارجی بعداز رنگ آمیزی یه لعاب روی کار میزنن که باعث ماندگاری بالاتر کار و همچنین نرم و صاف تر شدن نقوش میشه تو ایران هم این کار رو بعضی کارخونه ها انجام میدن

 

از نظر ظرافت سرویس ها و ظروف خارجی خیلی دقت بالایی دارند مثال اگر 100 تا بشقاب رو روی هم چیده بشه همشون تقریبا یه اندازه و دارای سایزهای یک اندازه هستن (البته بسته به مدل ظروف هم هست گاهی ظروفی با لبه های کج و دفورم تولید میشود که سبک خاصی از ظروف هست و زیبایی جذابی داره) دومین نکته کالای وارداتی تنوع بسیاری روی اشکال ظروف غذاخوری دارن که توی ایران قالب جدید و شکل های متنوع یه مسئله پیچیده و سخت برای تولید کننده ها می باشد که اکثرا تمایلی به درگیر شدن با این مسئله ندارن عموما روی قالب مربع و گرد کار میکنن برای مثال برند لومینارک فرانسه که تولید کننده آرکوپال هست تمامی مزیت ها رو رعایت کرده و در سطح جهانی و حتی ایران که با دارا بودن منابع عظیم سیلیس باید تولید کننده و صادرکننده اول جهان باشه نتونسته مثل لومینارک بازارهای جهانی رو بدست بیارورد البته دو سالی هست که کیفیت های محصولاتشون بهتر شده ولی باید زمان بیشتری بزارن.

 

در کشورهای روسیه ,آذربایجان و غفقاز این کشورهای عموما گل های بزرگ بار رنگ های شاد رو پسند میکنن در صورتی که اروپا یا ساده تک رنگ و یا گل ها ریز مورد پسندشان است , که مردم ایران خیلی سلیقه نزدیک به اروپا را دارند , در مورد رنگ ها ظروف که رنگ های صورتی ,فیروزه , غالبا تو همین طیف مورد پسند  ایرانی می باشد ولی چند سالی هست که رنگ های مشکی و سفید نه تنها در ایران بلکه در تمام اروپا مورد استقبال قرار گرفته و شاهد کم شدن رنگ ها در ظروف هستیم .

در طرح های مدرن که خیلی پرطرفدار بوده نشان میدهد که طرح های گل های ریز و درشت که سال ها بر روی ظروف نقش بسته بودن طرفداران خود را از دست دادن به عنوان مثال طرح هایی که در چند سال اخیر پرطرفدار شدن طرح هایی مانند زبرا ,سنگ , هاوایی , رنگی ساده , پلنگی , مدرن بوده است.

 

مورد بعدی وزن آنها می باشد.سبکی ظروف غذاخوری یکی از مهم ترین عامل های ظروف است برای مثال بن چاینا و آرکوپال به دلیل وزن سبک آنها به شدت مورد استقبال هستن ظروف چینی و سرامیک به مراتب سنگین تر هستن که باز هم فرق بین ایرانی و واردتی در وزن مشخص می باشد. فرض کنید تعداد زیادی مهمان دارید و و به تعداد آنها بشقاب روی هم گذاشتید تا بیارید سر میز غذا اینجا هست که وزن خودش رو نشان می دهد و یا بعداز شستشو برای قرار دادن داخل کابینت مخصوصا که قفسه بالای کابینت باشد.

 

در اروپا و کشورهای آسیایی ظروف غذاخوری را دستی و یا گاها دونه ای خریداری می کنند ولی در ایران به صورت سرویس می باشدو این مسئله هم از اینجا منشا میگیره که عموما ایرانی ها اهل مهمانی و رفت آمدهای پرجمعیت هستن که کارخانه ها و بازرگانان را به سمت واردات و یا تولید  سرویس های 6 و 12 و 18 سوق داده,

در آخر هم به سوال اینکه ایرانی یا خارجی بخریم با توجه به اطلاعات بالا نظرات خود را در سایت بفرمایید و اگر تجربه ای دارید با ما مطرح کنید.

سپاس فراوان